Melanie Visscher:”Ik kan het nog steeds niet geloven”

Blij als een kind was Melanie Visscher toen ze dinsdagavond hoorde dat ze als keepster was opgeroepen voor het Nederlands vrouwen zaalvoetbalelftal. ,,Ik kon het eerst niet geloven. Ik dacht ‘dit is niet goed, dit is niet voor mij’.”

Ze was ontzettend blij met het nieuws en kon het eerst niet geloven. Moeder Jolanda: ,,Het kwam heel onverwachts en we hebben samen zitten huilen van blijdschap”. Ze is apetrots op haar dochter. Melanie speelt vanaf haar zesde veldvoetbal en is al snel gaan keepen. Sinds de zomer is ze, naast veldvoetbal, ook zaalvoetbal gaan doen. Amper drie maanden later kreeg ze een uitnodiging van de KNVB.

Hoe blij was je toen je het te horen kreeg?

,,Ik was echt heel blij. Het was net bekend geworden dat het Nederlands vrouwenelftal weer werd opgericht. Een uur later had ik een mailtje in mijn inbox met een uitnodiging.” Melanie had het zelf helemaal niet verwacht want ze is pas 3 maanden bezig met zaalvoetbal! Melanie begon met zaalvoetballen omdat ze er graag nog wat bij wilden doen. Ze is keepster bij Pro Futsal Club in Apeldoorn en speelt daar in de VR1. Aankomend seizoen speelt ze in de Eredivisie en strijdt ze met haar team voor de KNVB beker. Naast zaalvoetbal speelt ze ook nog veldvoetbal bij Warnsveldse Boys. ,,Ben echt dagelijks bezig met voetbal”. Haar eerste fan heeft ze al te pakken want haar broertje kwam dinsdagavond in Oranje-tenue naar beneden om haar om een handtekening te vragen.

Is dit altijd een droom van je geweest?

,,Ja het is altijd al een droom geweest om bij het Nederlands Elftal terecht te komen. Vroeger natuurlijk alleen met veldvoetbal. Maar toen ik afgelopen zomer begon met trainen in de zaal vond ik het echt super vet en hoop je natuurlijk dat je ooit op een dag een uitnodiging krijgt.”

Wat is je volgende doel/droom?

,,De definitieve selectie halen natuurlijk. Het zou super vet zijn als ik die haal. En daarna? Mijn allergrootste droom is keepen voor Ajax of Barcelona. En voor je eigen land uitkomen natuurlijk.” Ze heeft al bedacht dat ze hiervan graag haar carrière wilt maken. Maar bekijkt alles stap voor stap en doel voor doel. Op de zaken vooruit lopen doet ze niet. Maar dromen mag natuurlijk altijd. Jolanda roemt het talent van haar dochter maar vermoed ook dat Melanie zo snel al is opgeroepen vanwege de ‘nieuwe’ start van het vrouwenteam. Het zaalvoetbal is nu nog niet heel groot maar door de successen van de Oranje Leeuwinnen heeft de sport een positieve impuls gekregen vindt Jolanda.

Wat zou je jongere meiden willen meegeven om dit ook te halen?

,,Doorgaan en hard blijven trainen. Heel veel meiden geven het op wanneer ze in de puberteit komen omdat ze denken ik haal het toch niet of veel bezig gaan met alcohol, roken en jongens. Ik niet! Ik ben doorgegaan met waar ik mee bezig ben: het behalen van mijn doelen. Ik ben blijven trainen, trainen, trainen omdat ik mijn doel wilde halen. En niet zomaar opgeven als het even tegenzit. Juist ook op die momenten doorgaan. Dat vind ik het belangrijkste van allemaal! En natuurlijk je ouders dankbaar zijn. Voor alles wat zij doen zodat jij je dromen en doelen kan na jagen. Zonder mijn moeder red ik het niet. Ik ben haar erg dankbaar.”

Eind maart gaat Melanie mee naar Amerika om daar een toernooi te keepen. Dit toernooi is geregeld door Flowsports en een heleboel talentvolle meiden zullen daar aanwezig zijn.

Bron: De Stentor

Het bericht Melanie Visscher:”Ik kan het nog steeds niet geloven” verscheen eerst op Vrouwenvoetbalnieuws.