VIOD | Jouke Dantuma: “‘Grote’ clubs doen het vaker dan dorpsclubs.”

Vrouwenvoetbal en VIOD zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Maar zijn de steeds verder reikende ambities ook realiseerbaar bij de dorpsclub uit Driezum-Wâlterswâld?

Het is zondagochtend, kwart over acht. In Drachten verzamelen zich vanuit de wijde omtrek de speelsters die namens VIOD Driezum richting het Duitse Nordhorn vertrekken voor deelname aan een zaalvoetbaltoernooi.

„Binnen, dus lekker warm”, zegt teammanager Jouke Dantuma met een grijns aan de Leeuwarder Courant.

Een dag eerder was het koud en wit. Koning Winter legde een deken van sneeuw over de voetbalvelden van VIOD en zette daarmee een streep door de Friese tweestrijd tussen de nummers drie (VIOD) en één (Heerenveen) uit de hoofdklasse A, het op twee na hoogste niveau van het Nederlandse vrouwenvoetbal.

Een mooi niveau, zéker voor een dorpsclub als VIOD Driezum. Met de heren actief in de vierde klasse, maar met de vrouwen al jaren de hoogst spelende, meest vooruitstrevende en ambitieuze Friese amateurvoetbalvereniging die er is. Maar de ambities reiken verder en dat geeft reuring in de tent.

Onlangs circuleerde op internet een bericht dat bij VIOD de stekker er uit zou gaan wat betreft vrouwenvoetbal. „Prematuur”, zegt een stellige Dantuma, al sinds jaar en dag dé kartrekker op dit vlak binnen VIOD. „We hebben als damescommissie de ambitie om op termijn de topklasse te bereiken, een stap hoger dus. Of het bestuur erachter staat? We hebben de tijd gekregen om voorstellen te doen. We zijn nu druk aan het uitzoeken hoe we onze ambitie waar kunnen maken.”

Over pakweg een maand zal er volgens hem duidelijkheid zijn. Is er draagvlak binnen de club, is er waardering? Zijn de faciliteiten goed genoeg? Hoe krijg je de beste speelsters bij je club? Kan dat überhaupt of moet er misschien samenwerking komen met een andere club (of clubs) uit de regio Noordoost-Friesland of zelfs verderop in de provincie?

Trainer Freddy Bollegraaf zou samenwerking geen slechte zaak vinden. „Vooropgesteld: ik probeer me buiten de gesprekken over de nabije toekomst te houden. Ik wil de speelsters beter maken en zo goed mogelijk presteren. Als dat kan door samenwerking, moet je daar niet tegen zijn, denk ik.”

Hij noemt een voorbeeld: „Er zijn speelsters die in Groningen studeren en die graag bij ons op niveau willen komen voetballen. Maar Driezum is niet heel snel en goed te bereiken. Dat kan betekenen dat speelsters niet voor je kiezen. Misschien kan het helpen als je met een andere club samenwerkt.”

De naam van het veel beter bereikbare Buitenpost doet de ronde qua samenwerking. Dantuma ontkent: „Daarvan is geen sprake. Als het om bereikbaarheid gaat, zou je eerder aan Drachten denken. Maar we willen de regio Noordoost-Friesland bedienen, het liefst met de allerbeste speelsters samenspelend bij ons.”

Jaren geleden sprak VIOD overigens eens met SC Heerenveen over samenwerking, maar dat liep op niets uit. Gesprekken zijn niet gaande, in de regio volgens Dantuma evenmin. „Maar de clubs om ons heen weten hoe we erin staan als ze willen samenwerken.”

Met de gehele vrouwentak overstappen naar een andere club kan niet zomaar. Al is het maar omdat je dan op een lager niveau moet instappen en dat zou het einde zijn van vrouwenvoetbalbolwerk VIOD. Dat wil niemand. Bollegraaf, die nog een contract voor anderhalf seizoen heeft: „Er komt vast een goede oplossing, een middenweg om de ambities waar te maken.”

De coach wijst nog wel even fijntjes op de noodzaak van goede faciliteiten. „Daar zit een verschil met clubs uit het westen en het midden van het land. We spelen bijvoorbeeld vaak op kunstgras, maar kunnen er nooit op trainen.” Dantuma: „Er is een aanvraag bij de gemeente voor twee kunstgrasvelden. Een in Feanwâlden en een bij ons. Dat is óók een stap.”

Zoals goed jeugdbeleid dat eveneens is; VIOD stelde afgelopen jaar Jos Miedema aan als hoofd opleidingen. Voor het meisjesvoetbal was er al een grote talentendag. „Daar kwamen 65 meiden op af, acht daarvan hebben we geselecteerd”, kijkt hij terug. „Een ervan speelt bij de jongens mee in de onder 11, de andere zeven spelen in de onder 15. Dat team is fiftyfifty qua jongens en meisjes. Ze maken elkaar beter.”

Selecteren op kwaliteit dus, los van geslacht of andere zaken. ‘Grote’ clubs doen het vaker dan dorpsclubs. „Maar VIOD ís qua vrouwenvoetbal een grote club”, merkt Miedema terecht op. „Dus in die zin heel logisch.” Of het voor wrevel zorgt bij ouders van jongetjes die buiten de boot vallen voor het hoogste jeugdteam? „Nee, elk ander team doet er namelijk evenveel toe. Het gaat erom dat je plezier hebt, wat je niveau ook is.”

Plezier inderdaad. Zoals VIOD dat qua naamsbekendheid al jaren beleeft aan vrouwenvoetbal. Of de kleine, maar fijne club ‘groot’ genoeg is voor nóg een stap of dat er samenwerking moet worden gezocht, zal de tijd leren. Wordt vervolgd.

Foto: Jouke Dantuma

Het bericht VIOD | Jouke Dantuma: “‘Grote’ clubs doen het vaker dan dorpsclubs.” verscheen eerst op Vrouwenvoetbalnieuws.